Paimana
22.08.2010 23:16 مینه او نفرت: لنډه کیسه


22.08.2010 22:09 مذدور ماشوم

ماشوم مسکی شو او ځواب يې ورکړه:" نه، مننه. ما یواځې خپله کړنه معلوموله، زه همغه کس یم چې د همدې مېرمنې لپاره کار کوم"


20.08.2010 21:44 وروستی دیدن

پوه شوی وم چې سپین ږیري غوښت چې له مرګ نه وړاندې خپل زوي وویني.، مګر زوي يې نه وو راغلی. کله چې هغه زما لاس کلک ونیو، هغه وخت پوه شوم چې هغه دومر


20.08.2010 21:43 لمر ګلی ( افتاب پرست )


20.08.2010 21:42 د رحمت دروازه

هغې دروازې ته ولاړ وو چې خدای تړلې وه. ژړل يې، بې تابي يې کوله، دعا ګانې يې کولې... مګر هیڅ ګټه يې نکوله... هغه ګمان کاوه چې خدای يې غږ نه اوري... نا


20.08.2010 21:41 راګرځېدل

خپله لاره يې ونیوله او لاړ... تر هغه لاړ چې وسه يې کېده... مګر هغه خبر نه وو چې د ځمکې کره ګرده ده.


20.08.2010 17:15 اخلاص: شیرین اغا جهانګر

ترکاڼ حیران شو. ډېر زیات افسوس يې وکړه. له ځانه سره يې ویل چې که پوهېده چې کور د خپل ځان لپاره جوړوي، حتما به يې خپل کار په ښه توګه سرته رساوه.....


20.08.2010 17:13 ته خداي يې؟

ځوانه ښځه مسکۍ شوه او ځواب يې ورکړه:" نه ګرانه! زه یواځې د هغه یو بنده یم!" ماشوم وویل:" پوهېدم چې ورسره څه خپلوي لرې"


20.08.2010 17:11 مینه: لنډه کیسه


20.08.2010 17:10 د هیلو شمع

په داسې حال کې چې د ماشوم له سترګو نه د هیلو اوښکې بهېدې، د ( هیلو )شمعه يې پورته کړه او نورې مړې شوې شمعې يې پرې ورښانه کړې.


20.08.2010 17:08 ژوند: شیرین اغا جهانګیر

د مېز د پاسه ډول ډول ګیلاسونه ایښي ول، پلاستیکي، چیني، بلور او نور. کله چې ټولو محصلینو ځانته قهوه واچوله او هر یو خپل ګیلاس په خپل لاس کې نیول


19.08.2010 18:36 وروستۍ هیله: شیرین اغا جهانګیر

که ما په ګولیو وولي، د سیاسي مجرمینو د قانون پر بنسټ د ویشتل شوو ګولیو لګښت مې له کورنۍ څخه اخلي. هغه وخت به مې مور پوهه شي چې زه مړ شوی یم!


19.08.2010 14:15 وینه: لنډه کیسه

- مهربانې وکړې او د ښار روغتون ته ځان زر تر زره راورسوئ. هغه ته د وینې ډېر سخت ضرورت دی. که رانشې نو کیدای شي چې هغه خپل ژوند له لاسه ورکړي.


24.05.2010 04:28 د ټوپک والا انصاف

لس زره روپۍ ترې واخله! که نه يې درکوه نو کانتينر ته يې پورته کړه او سپی ورپسې خوشې کړ!


13.05.2010 22:49 شپاړلسم نمبر: شیرین اغا جهانګیر

-" خدای خبر چې تاسو څه قسم بني آدمان ياست؟ تاسو سره مونږ په غم ککړ یو. راکړه دا سپېره غوټه ماته!"